Biała i Strzała zdobywają księżyc cz. 6

- Hycel?! - zawołała przerażona mama Strzały - Żeby tylko nie trafili do schroniska...

Pociąg znajdował się coraz bliżej celu. W wagonie panowała cisza. Nie było już żadnych przekomarzanek i kłótni. Wszyscy zasnęli z powodu długiej i męczącej podróży. Pociąg zahamował wyjątkowo ostro, a grupa zwierząt natychmiast się zbudziła.
- Co jest?! - burknęła Mula.
- Ja to bym jeszcze trochę pospała - oznajmiła przeciągając się Strzała.
- Nie marudź, jeszcze będzie gorzej - powiedział Lenek.
Drzwi wagonu się rozsunęły, a z zewnątrz dochodził dosyć znajomy głos.
- Wszyscy do szeregu, raz, dwa!
- Zobacz, Strzała, czy ci to czegoś nie przypomina? - zawołała Biała rozpoznając to miejsce.

Biała i Strzała zdobywają księżyc cz. 3

W Moskwie wstał ranek. Kazbek wyruszył wcześnie rano, by spotkać się z Białą. Szedł mijając kolejne ulice, a jego celem był pobliski cyrk, w którym spodziewał się ją zastać. Nagle owczarek został schwytany. Nawet nie zdążył zareagować. Włożono go do samochodu i zamknięto. Kazbek, przerażony i zdezorientowany, siedział całą drogę w ciemnościach bagażnika. Podróż trwała dość długo. Kiedy samochód się zatrzymał, a drzwi bagażnika się otworzyły, pies wyskoczył na zewnątrz. Od razu poznał to miejsce. Znajdował się tuż przed ośrodkiem szkoleniowym.
- A więc kolejna misja... - szepnął pod nosem. - Ciekawe dokąd tym razem.
Wchodząc do budynku, zaczął się rozglądać wokół, przypominając sobie misję w kosmosie. Czasy kiedy poznał kadetkę, która zmieniła jego życie - Białą. Dobrze znanym mu korytarzem ruszył przed siebie do jednego z gabinetów. Natychmiast wszedł do środka.
- Doktorze Mrau? - zaczął zajmując miejsce na kanapie.
- Kazbek, a więc już wiesz - kot poznał znajomego po głosie i pewien, że Kazbekowi powiedziano o przyszłej misji, rozpoczął rozmowę.

- Nie. Chodzi o to, że nie wiem. Eh, nigdy nie mówicie mi, kiedy mnie wzywacie - westchnął pies.